Een beetje meer van Socrates

Wat maakt vragen stellen toch zo moeilijk? Sinds een tijdje oefen ik er bewust mee: meer vragen stellen in gesprekken. Maar dat valt niet mee. Vaker wel dan niet vind ik dat het in een gesprek weer niet helemaal gelukt is. Ik betrap mezelf er regelmatig op vooral te willen zenden: hoe ik tegen de … Lees verder …

Ketenbreed leren van casuïstiek: beter worden in het vak

“Mijn grootste probleem is boos worden. Dan ga ik dingen zeggen die ik niet meen. Ze hadden me misschien beter moeten helpen toen ik vijf was. Toen de problemen nog niet zo groot waren (jongen, 11 jaar).” “Eigenlijk had het consultatiebureau vandaag bij deze leersessie aanwezig moeten zijn. Zij hadden al oog moeten hebben voor … Lees verder …

Beleid én klinisch werk: en-en in plaats van of-of

De afgelopen maanden interviewde ik in opdracht van de NVO orthopedagogen die een diversiteit aan functies en taken uitvoeren. Ik voerde uitgebreide gesprekken met hen over het vak, de taken die ze uitvoeren, hoe ze zich daarbinnen ontwikkelen, hoe ze hun vakkennis bijhouden, welke waarde ‘orthopedagoog-zijn’ voor hen heeft en wat ze de kern van … Lees verder …

Gedachten bij ‘De verhuizing van de verzorgingsstaat’

Het is al een tijdje uit en de presentatie vorig jaar september gaf de nodige beroering: De verhuizing van de verzorgingsstaat. Over hoe de overheid nabij komt. Het boek is een verslag van een meerjarig onderzoek door de Universiteit voor Humanistiek en de Universiteit van Amsterdam naar de gevolgen van de decentralisaties. Ik las recent … Lees verder …

Veranderen als tweede vak

Hoe vaak gebeurt het niet dat iemand een goed inhoudelijk verhaal vertelt, duidelijk vanuit voldoende expertise, en dat het toch niet aankomt bij het publiek. Of dat je de wetenschappelijke kennis aan je zijde hebt, maar anderen vinden je idee of plan helemaal niets. Herkenbaar? Het overkwam mij regelmatig: dat mijn inhoudelijke kennis onvoldoende bleek … Lees verder …

Echte professionals weten wat ze kennen en kunnen

Jeugd- en gezinsprofessionals lijken soms bijna te bezwijken onder hun werkdruk. Deels komt dat doordat hun taken niet duidelijk zijn afgebakend. Een duidelijke beroepsidentiteit zou hen helpen om hun grenzen te bewaken en te laten zien waar ze voor staan. Sinds enige tijd ben ik als adviseur verbonden aan een wijkteamorganisatie in een grote stad. … Lees verder …

Nieuwe taal of bewuster gebruik van taal?

Een aankondiging van iets nieuws of vernieuwends, ik merk steeds vaker dat het leidt tot diepe zuchten of tot regelrechte irritatie. Geen professional gelooft meer dat iets nieuws ook echt nieuw is. Of ze denken dat ze hun werk tot dan toe niet goed deden. Een ander woord dat aan uitholling lijdt is ‘de bedoeling’ … Lees verder …

Verhoog de kwaliteit van een casuïstiekbespreking

‘Vaak is niet duidelijk wat de vraag precies is. Waarom iemand een casus inbrengt.’ Professionals in wijkteams hebben nogal eens moeite om hun casuïstiek op een productieve manier te bespreken, merk ik. Dat terwijl een goede bespreking de kwaliteit van de hulp flink kan verhogen. Met een paar basisregels is al veel te winnen. ‘Over … Lees verder …

Kennis en instrumenten voor professionele wijkteams

Professioneel handelen betekent het structureel benutten van de laatste kennis en effectieve instrumenten. Dat geldt ook voor medewerkers in wijkteams, die met sociale, pedagogische én juridische kwesties te maken hebben. Op een dag wordt Ans, medewerker van een wijkteam, gebeld door Mireille, de intern begeleidster van de basisschool van Tim. De school maakt zich zorgen … Lees verder …

Wijkteams en multiprobleemgezinnen

Maakt wijkteam belofte waar?, deze poll staat op dit moment op Kennisnet Jeugd van het Nederlands Jeugdinstituut. Nadat ik mijn stem heb uitgebracht (‘nee’, op dit moment volgens mij nog niet), zie ik dat bijna 80% het met me eens is. De vraag is mijns inziens of de wijkteams een (deel)oplossing bieden voor een van de … Lees verder …